"Hallo Stef, 't is hier Willy hé, Willy Naessens."

12 oktober 2016. Telefoon. Ik neem op. “Hallo, Stef? ’t Is hier Willy hé, Willy Naessens.”

Ik ben even van mijn melk. Willy Naessens belt mij zélf op? En dus niet Willy die tegen zijn secretaresse zegt: ‘bel die Stef eens op en zeg dat…’. Het is een moment dat mij altijd bijbleef en dat ik nog vaak aan mensen vertelde.

De dag ervoor had ik Willy geïnterviewd voor het magazine van Voka West-Vlaanderen. De start was wat in het honderd gelopen. Fotograaf Kurt en ik reden naar het hoofdkwartier van de Willy Naessens Group in Wortegem-Petegem, maar Willy bleek in Waregem te zitten, in zijn vleesbedrijf Marblo aan de afrit van de E17. In volle vaart vlogen we daarnaartoe. De stress werd ondertussen nog wat groter.

Grote meneer, maar niet uit de hoogte

De dagen ervoor had ik serieus wakker gelegen. Welke originele vragen stel je een ondernemer die in de voorbije halve eeuw al duizenden keren is geïnterviewd? Ik kwam op het idee om hem te vragen naar de mijlpalen in zijn ondernemerschap, de sleutelmomenten en -factoren die cruciaal geweest zijn om van zijn bedrijf zo’n groot succes te maken. We hadden een heel aangenaam gesprek waarin hij openhartig vertelde over waar hij het verschil kon maken, de rol van zijn kinderen in het bedrijf, en zelfs over zijn geld. :-) De zin ‘Zeg maar Willy’ aan het begin van het gesprek had de toon van wederzijds respect gezet, en de aanvankelijke stress viel meteen van me af.

Niet gewoon doen, maar góed doen

Maar Willy bleek achteraf niet tevreden, vandaar zijn telefoontje de volgende dag. Hij vroeg of we het interview niet opniéuw konden doen, omdat hij vooraf niet goed gebrieft was over de precieze insteek ervan. Alleen, iemand 2 keer live gaan interviewen voor 1 artikel was voor mij budgettair geen optie. Ik stelde voor om met de inhoud van het interview aan de slag te gaan en hem een tekstvoorstel toe te sturen. Drie dagen later mocht ik hem bellen op zijn vakantielocatie – de telefoon werd opgenomen door Marie-Jeanne :-) – en samen kwamen we tot een afgewerkte tekst waar we allebei heel tevreden over waren.

Respect + samen

Wat me bij die memorabele ontmoeting trof, waren twee woorden: respect en samen. Op geen enkel moment had ik het gevoel dat hij ‘de grote bedrijfsleider’ was die neerkeek op ‘het journalistje’. Het was een respectvol gesprek van mens tot mens. Én… we hadden een gemeenschappelijk doel: samen ervoor zorgen dat het artikel niet enkel een correcte weergave was van het gesprek, maar ook een heel aangename leeservaring voor de Voka-leden.

Een goeie deal

En ja, je zag het al komen: respect + samen zijn ook de twee woorden die Parrot Proof spreekcoaching typeren. En dat líjkt evidenter dan het is. Want ze bestaan, de (spreek)coaches die iedere coachee koste wat kost in dezelfde rigide format willen murwen, of die mensen eerst tot op de grond afbreken, om er daarna een nieuwe versie van te boetseren die toevallig helemaal is hoe zíj het zien. Dat is iets waar ik echt héél ambetant van word. Sterker nog: echt kwáád van word, omdat het in mijn ogen een ‘laagtebod’ is. Bij mij is het anders: ‘come as you are’, en daarmee gaan we aan de slag. En alleen door te sparren, inspiratie bijeen te leggen en samen te wroeten en te zoeken, brengen we jóuw verhaal naar de oppervlakte en maken we er een boeiend geheel van.

Samen wil echter niet zeggen dat ik het vóór jou zal doen. De deal is de volgende: ik zorg dat ik elke sessie in topvorm ben. Jij hebt telkens grondig je ‘huiswerk’ gedaan. :-)  Mijn doel? De beste ‘spreekversie’ van jóu op de planken zetten, met een verhaal dat het publiek van a tot z inpakt, en met een zelfverzekerde uitstraling.

En mocht je nu denken: ‘Jaja, Stef, je kunt zeggen wat je wil. :-)’ Lees dan zeker eens de getuigenissen van Valerie, Nicolas en (toevallig nóg een) Nicolas.

One more thing

Willy Naessens overleed op 31 maart 2025. In geen enkel artikel of reactie in de (sociale) media las ik een wanklank over hem. Respect voor iedereen en samenwerken om topprestaties neer te zetten: het kwam heel vaak aan bod. Bedankt voor de fijne kennismaking en de wijze (levens)lessen. Hoed – of beter ‘chapeau’ :-) – af voor Willy.