Leer van de beste

‘Het leven zoals het is – Parrot Proof spreekcoaching’:

Spreker: “Ik heb vaak zenuwen als ik moet spreken. Ik wil daar iets aan doen.”

Stef: “En hoe vaak oefen je wat je moet brengen vooraf in?”

Spreker: “…” (stilte)

We moeten niet altijd het warm water willen heruitvinden als we een betere spreker willen worden. De oplossingen liggen vaak voor het grijpen. Alleen is de vraag: willen we wel de móeite doen?

Rik Vera

Om het aantal echte tópsprekers op onze podia in Vlaanderen te tellen, kom je met één hand toe. Drie namen komen altijd terug: Peter Hinssen, Steven Van Belleghem en Rik Vera. Ze richtten samen een bedrijf op en staan heel vaak op Belgische en vooral internationale podia.

Eerder dit jaar was Rik Vera de keynotespreker op een event van Voka West-Vlaanderen. Hij nam ons mee naar ‘the never new normal’ en het belang van nieuwsgierigheid om met die voortdurend veranderende wereld om te gaan. De inhoud was heel boeiend, maar als spreekcoach keek ik echter uiteraard ook vérder: Hoe stond hij daar? Bewoog hij veel? Wat was zijn tempo? Was het makkelijk te volgen en te begrijpen? Ging hij in interactie met de zaal?

Schuiven met blokken

Achteraf ging ik even in gesprek met hem. We hadden een boeiende discussie over het bijzonder hoog tempo waarmee hij zijn keynote bracht, en welke bedoeling daarachter zat. Maar wat me vooral zal bijblijven, is wat hij vertelde over zijn voorbereiding. Hij heeft diverse vaste bouwblokken waaruit hij kan selecteren, en die hij naargelang de vraag van de organisator van het evenement naar keuze kan schikken om zijn verhaal op te bouwen. Omdat hij zo vaak in verschillende contexten moet spreken, begint hij zijn volgende keynote pas samen te stellen en in te oefenen als zijn vorig spreekmoment is afgelopen, om zelf niet in verwarring te raken door verschillende versies.

Op de dag van het Voka-event had hij ’s morgens zijn verhaal samengesteld. De rest van de dag was daarna voorbehouden om intensief in te oefenen. Dat deed hij niet alleen thuis voordat hij vertrok, maar ook in de auto op weg naar Brugge. Bij aankomst deed hij eerst de dry-run – een doorloop van het evenement zonder publiek – en daarna trok hij zich opnieuw terug in de backstage om verder te oefenen. Pas op het moment dat hij effectief het podium op moest, kwam hij de zaal binnen. Zo had hij verschillende uren kunnen besteden aan het inoefenen van zijn keynote die ongeveer drie kwartier duurde.

Wat ik héél straf vond: hij vertelde me achteraf dat het ‘retourscherm’ waarop hij op het podium zijn slides kon volgen, op de eerste slide was blijven steken. Hij kon dus niet meer zien waar hij zat. Toch heeft hij de volgende drie kwartier geen enkele keer achterom – naar het grote scherm – gekeken. Zijn verhaal zat zo gebeiteld in zijn hoofd, dat het er vanzelf uit rolde.

Oefenen, oefenen, oefenen

Bij de mensen die ik coach zijn er in grote lijnen twee categorieën wat voorbereiding betreft. De ene categorie zorgt dat het verhaal op tijd vastligt, zodat er voldoende ruimte overblijft om het in te oefenen. De andere categorie blijft soms tot op het laatste moment sleutelen aan het verhaal, of zegt ‘goh, ik zal het wel een beetje in mijn eigen woorden doen als ik op het podium sta’. Dan blijkt het op ‘le moment suprême’ soms toch wat minder performant over te komen dan verwacht of gehoopt. Hopen zonder actie te ondernemen, is niet de beste weg naar een topresultaat…

Jij bent wellicht geen professionele spreker zoals Rik Vera, die (héél) goed betaald wordt voor zijn keynotes en daardoor voldoende tijd kan vrijmaken om zijn verhaal, dat telkens (ietsje) anders is, de dag zelf intensief in te oefenen. Voorzie dus in de dagen en zelfs weken vóór je spreekmoment genoeg tijd in je agenda om je verhaal uit te proberen en te brengen, voor de badkamerspiegel, in je kantoor of voor een select publiek van ‘friends, fools & family’. Wedden dat het dan op ‘D-Day’ best wel meevalt met die zenuwen op het podium, omdat je weet dat je kunt vertrouwen op je verhaal? :-)

One more thing

En jij, tot welke categorie behoor jij als spreker? De ‘goh-we-zien-wel-op-het-moment-zelf’ (niet-)voorbereiders? Of de ‘ik-zal-er-alles-aan-doen-om-goed-voorbereid-het-podium-op-te-stappen sprekers? Mijn advies: kopieer de grote sprekers in wat zíj goed doen, en doe er je voordeel mee! En als je hulp kunt gebruiken om je verhaal uit te werken en krachtig te maken: call me! ;-)